Τηλε(κ)παίδευση

Μήνες ατελείωτους ακούμε για τα οφέλη της τηλεκπαίδευσης, το πόσο ευδοκίμησε το εγχείρημα, για τα πολλά προτερήματα  που έχει η “δωρεάν” -αλλά μας κόστισε κάμποσα εκατομμύρια- πλατφόρμα της Webex. Όλα καλά και ανθηρά, όλα δουλεύουν σαν καλοκουρδισμένο ρολόι. Κανένα σφάλμα, καμία καθυστέρηση, για κακή σύνδεση ούτε λόγος, πόσο μάλλον για αποτυχία. Το αφήγημα του Υπουργείου Παιδείας, όσον αφορά την τηλεκπαίδευση και τα μαθησιακά οφέλη, μπάζει από παντού, αφού τα αλλεπάλληλα προβλήματα εισόδου εκπαιδευτικών και μαθητών σε συνδυασμό με την υπερφόρτωση των δικτύων internet έχουν ως αποτέλεσμα το γνωστό “παιδιά, με ακούτε”, “κυρία, κόβεστε!”. Το Υπουργείο, ο ενορχηστρωτής της τηλεκπαίδευσης μας διαβεβαιώνει ότι “όλα λειτουργούν κανονικά”.

Τα πολλά τεχνικά προβλήματα έρχεται να συμπληρώσει το σκάνδαλο με τα προσωπικά δεδομένα και τη “δωρεάν” -όπως άλλωστε είχαμε πληροφορηθεί πολλάκις με καμάρι- σύμβαση με τη Cisco Webex, η οποία παραχώρησε την πλατφόρμα της για να εξυπηρετήσει τις εκπαιδευτικές διαδικασίες. Έλα όμως που η πολυσυζητημένη πλατφόρμα μας κόστισε τελικά 2 εκατομμύρια ευρώ, ενώ υποκριτικά το Υπουργείο περηφανευόταν με καμάρι για τη δωρεάν αυτή παροχή στους εκπαιδευτικούς. Είναι απορίας άξιο πώς σε μια τέτοια αντίξοη οικονομική περιόδο για τη χώρα μας δίνονται αστρονομικά ποσά στα Μ.Μ.Ε., αλλά και σε πλατφόρμες τηλεκπαίδευσης που δεν ανταποκρίνονται στις ανάγκες του εκπαιδευτικού συστήματος ούτε στο ελάχιστο. Να σημειωθεί ότι η εν λόγω πλατφόρμα έχει αγοραστεί και από άλλους εκπαιδευτικούς οργανισμούς, παραδείγματος χάριν Ωδεία, οπότε υπάρχει ακόμα μεγαλύτερη υπερφόρτωση και το σύστημα “πέφτει” ή δεν ανταποκρίνεται επαρκώς στις εκπαιδευτικές διαδικασίες.

Μετά από αγκομαχητά και τιτανομέγιστες προσπάθειες από την μεγαλύτερη μερίδα των εκπαιδευτικών, αλλά και των μαθητών, έρχεται επιτέλους ένας πρόχειρος και αν μη τι άλλο ανοργάνωτος σχεδιασμός για το άνοιγμα των σχολείων με τη χρήση του self-test σε εκπαιδευτικούς και μαθητές λυκείου, αφού η δευτεροβάθμια θα υποδεχτεί πρώτη τα παιδιά της Γ΄ λυκείου στις 12 Απριλίου. Μετά τα ανοιχτά παράθυρα σε δημοτικά και νηπιαγωγεία, μέτρο πέρα για πέρα ανορθόδοξο και σαχλό, ειδικά για περιοχές, όπως η Μακεδονία, όπου μέχρι και σήμερα το κρύο είναι τσουχτερό, έρχεται μια προσπάθεια επανεκκίνησης των σχολείων, τη στιγμή που γίνονται ζοφερές προβλέψεις για 5.000 κρούσματα ημερησίως. Άραγε είναι ικανό ένα self-test και μία μάσκα να προστατέψουν μια τάξη 26 ατόμων (!), τη στιγμή που το λιανεμπόριο σε περιοχές με πολλά κρούσματα (Θεσσαλονίκη, Κοζάνη, Πάτρα) παραμένει ερμητικά κλειστό για να μην δημιουργηθεί συνωστισμός;

Παράδοξα, ευτράπελα και τραγελαφικά μέτρα στο όνομα της πανδημίας. Καθημερινά γινόμαστε μάρτυρες αβάσιμων μέτρων, χωρίς καμία λογική, που όχι απλά δεν βοηθούν, αλλά παρεμποδίζουν την επαγγελματική πορεία και καταστρέφουν τις ζωές χιλιάδων ανθρώπων που ζουν από τις επιχειρήσεις τους. Δυστυχώς, αυτό δεν είναι και το μόνο ζήτημα. Δομές, όπως τα Ωδεία, παραμένουν σε αναστολή, χωρίς καμία απολύτως πρόνοια και σε καθεστώς τηλεκπαίδευσης! Το αστείο είναι ότι τα μαθήματα μουσικής στο Ωδείο είναι ατομικά ή με ολιγομελή τμήματα (π.χ. για τα θεωρητικά μαθήματα) σε αντίθεση με το σχολείο. Αλήθεια, έχετε δει να τραγουδούν όπερα μέσω κάμερας και υπολογιστή; Εμείς το είδαμε…

Δημιουργείται, επίσης, το ερώτημα γιατί τα σχολεία να μην ανοίξουν με τα τμήματα χωρισμένα, με εναλλάξ λειτουργία, όπως και στο παρελθόν. Πολλές οι απορίες και καμία απάντηση από κανέναν αρμόδιο. Περιστρέφονται γύρω γύρω από το πρόβλημα, χωρίς να δίνεται ουσιαστική λύση ή απάντηση στο πρόβλημα. Τις πταίει;

Ακόμα ένα ζήτημα, που ήρθε στο προσκήνιο και πρόκειται για καταπάτηση συνταγματικών δικαιωμάτων, είναι το θέμα συμμετοχής στην τηλεκπαίδευση σε περίπτωση άρνησης των γονιών να διενεργήσουν self-test. Είναι κατανοητό και σεβαστό να μην θέλει ένα άτομο να κάνει το self-test. Δεν είναι όμως ούτε λογικό και αποδεκτό να απαγορεύεται η συμμετοχή του μαθητή ή της μαθήτριας στην εκπαιδευτική διαδικασία που διεξάγεται μέσω του υπολογιστή, από την ασφάλεια του σπιτιού του. Σύμφωνα με το άρθρο 16 του Συντάγματος, που αφορά ζητήματα παιδείας, τέχνης και επιστήμης, και συγκεκριμένα την παράγραφο 4: “Όλοι οι Έλληνες έχουν δικαίωμα δωρεάν παιδείας, σε όλες τις βαθμίδες της, στα κρατικά εκπαιδευτήρια”. Η παραβίαση αυτού του θεμελιώδους δικαιώματος για λόγους “ανωτέρας βίας” δεν είναι δυνατό να υφίσταται, από τη στιγμή που κανείς δεν βάζει σε κίνδυνο κανέναν˙ το μάθημα γίνεται από το σπίτι και συνεπώς δεν υφίσταται κίνδυνος μετάδοσης κορονοϊού. Επομένως, για ποιο λόγο υφίσταται μία τέτοια απαγόρευση με τιμωρητική διάθεση;

Σκεπτόμενοι όλες τις παραπάνω καταστάσεις, διερωτάται κανείς τι νιώθουν αυτά τα παιδιά; Μπήκε κάποιος επιστήμονας στον κόπο να κάνει μία έρευνα, όπως γίνονται και παραγίνονται για τον covid-19 λόγω της αστείρευτης χρηματοδότησης εκ των άνω, για τα ψυχολογικά προβλήματα που αντιμετωπίζουν ή θα αντιμετωπίσουν τα παιδιά στο κοντινό μέλλον και οφείλονται στην τηλεκπαίδευση; Ξεκινώντας από το πιο απλό, τη σωστή κοινωνικοποίηση των παιδιών από το νηπιαγωγείο ακόμα, μέχρι και τις τελευταίες τάξεις του λυκείου, και φτάνοντας μέχρι την κατάθλιψη, τη μελαγχολία, θέματα υγείας, ακόμα και απόπειρες αυτοκτονίας. Οι εκπαιδευτικοί προειδοποιούν για τα πολλαπλά ψυχολογικά προβλήματα που ήδη εγείρονται στη διάρκεια του πολύμηνου εγκλεισμού, καθώς η τηλεκπαίδευση δεν αποτελεί σε καμία περίπτωση επάξιο αντικατάστατο της δια ζώσης εκπαιδευτικής διαδικασίας. Τουναντίον, η αλληλεπίδραση μεταξύ μαθητών, αλλά και εκπαιδευτικών είτε είναι σχεδόν ανύπαρκτη είτε διακόπτεται μονίμως από την κακή σύνδεση. Οι μορφωτικές ανάγκες ενός μαθητή δεν καλύπτονται με τη τηλεκπαίδευση, όπως και οι ειδικές ανάγκες παιδιών με μαθησιακά προβλήματα, όπως η δυσλεξία. Καλλιεργείται, λοιπόν, με τις ευλογίες του Υπουργείου ένα τυποποιημένο, ξερό και αβάσιμο σύστημα εκπαίδευσης που δεν υποστηρίζεται καν με την κατάλληλη υποδομή, ένα σύστημα που σε ξεχωρίζει, σε αποξενώνει και δεν διαπνέεται από ανθρωποκεντρική διάθεση.

Παιδιά πολύτεκνων και μονογονεϊκών οικογενειών, παιδιά Ρομά και προσφυγόπουλα αφήνονται στην τύχη τους, καθώς δεν υπάρχει καμία πρόνοια από την Πολιτεία για παροχή υποδομής και εξοπλισμού. Πώς να συμμετέχουν και να οικειοποιηθούν τη διαδικασία αυτή από τη στιγμή που δεν τους δίνεται καν η ευκαιρία να εισέλθουν στο σύστημα; Τέσσερα παιδιά vs ένας υπολογιστής. Ποιος έχει προτεραιότητα; Ιδού η απορία! Μαθητές χωρίς υπολογιστές αυτόματα αποκλείονται από το βασικό συνταγματικό τους δικαίωμα στη μόρφωση και τη δωρεάν παιδεία. Και μετά ακούμε για το voucher των 200 ευρώ, το οποίο έπρεπε να περάσει ακόμα μία σχολική χρονιά για να ξεκινήσουν οι αιτήσεις και ακόμα δεν ολοκληρώθηκαν καν! Για να μην αναφερθούμε στο γεγονός ότι πολλές αιτήσεις μαθητών και φοιτητών που λαμβάνουν το επίδομα ΟΠΕΚΑ δεν έγιναν δεκτές και δεν τους δίνεται το καν το δικαίωμα της ένστασης. Από τη μία πλευρά, ακούμε μόνιμα ότι όλα λειτουργούν και προχωρούν τέλεια και η ύλη προχωρά κανονικά. Από την άλλη, όμως, όψη του νομίσματος, είναι πιθανό να δοθεί παράταση στο σχολικό έτος. Μα γιατί; Αφού όλα λειτουργούν ρολόι;

Δεν γίνεται να μην αναφερθούμε και στα προβλήματα εθισμού στην οθόνη, που ολοένα και πληθαίνουν. Η καθήλωση από την νηπιακή, ακόμα, ηλικία μπροστά σε μία οθόνη δημιουργεί στα παιδιά περισσότερο υπερένταση παρά συμβάλλει στην παραγωγική μάθηση. Η τηλεκπαίδευση αποτελεί μαθησιακό εργαλείο για ενήλικες και όχι για παιδιά και δεν είναι λίγες οι φορές που ακόμα και φοιτητές δηλώνουν κουρασμένοι από αυτή τη διαδικασία. Φανταστείτε λοιπόν πώς νιώθει ένα παιδί τεσσάρων, οκτώ, δέκα ετών. Ακούμε συνεχώς ότι τα παιδιά μας έχουν βάλει τα γυαλιά και ανταποκρίνονται σε όλα αυτά. Αναρωτηθήκατε ποτέ αν αυτό είναι υγιές;

Το μόνο σίγουρο, που διαφαίνεται ξεκάθαρα μέσα στους τόσους μήνες εγκλεισμού και τηλεκπαίδευσης, είναι ότι η διαδικασία αυτή είναι ατελέσφορη και μη αποτελεσματική. Αντίθετα, είναι ιδιαιτέρως επικίνδυνη, σε βαθμό που τα επόμενα χρόνια θα γίνουμε μάρτυρες των τρομακτικών προβλημάτων που έχει καλλιεργήσει στα παιδιά. Υποτυπώδες μάθημα, υποτυπώδες διάλειμμα. υποτυπώδης ύλη. Όλα για το φαίνεσθαι και τίποτα για το είναι.

Τα σχολεία πρέπει να ξαναλειτουργήσουν, τα παιδιά πρέπει να κοινωνικοποιηθούν, να συμμετέχουν στη δια ζώσης εκπαιδευτική διαδικασία. Η προσπάθεια δημιουργίας ενός αγεφύρωτου κοινωνικού χάσματος δεν πρέπει να περάσει. Ο διαχωρισμός των παιδιών σε παιδιά που μπορούν και παιδιά που δεν μπορούν, σε παιδιά που έχουν και που δεν έχουν, οφείλει να σταματήσει. Το σχολείο είναι βασικό δικαίωμα και προτεραιότητα. Τα παιδιά θα έπρεπε να είναι προτεραιότητα….!

 

 

Πηγές

https://www.alfavita.gr/ekpaideysi/anakoinoseis/346561_cisco-i-amartoli-symbasi-kai-pragmatiko-skandalo

https://www.hellenicparliament.gr/Vouli-ton-Ellinon/To-Politevma/Syntagma/article-16/

https://www.ipaidia.gr/paideia/ekpaideutikoi-gia-tilekpaideusi-ta-psixologika-provlimata-se-paidia-kai-efivous-tha-auksithoun-ekthetika/

Σίσσυ Δημητρακίδου

Καλησπέρα στην όμορφη παρέα του Pretty.dose! 💕 Είμαι η Σίσσυ και είμαι καλά! 💁🏻‍♀️ Έχω σπουδάσει Δημοσιογραφία στο ΑΠΘ 📺🎙 και ταυτόχρονα σπουδάζω για να γίνω τραγουδίστρια της όπερας! 🎤🎼 Ναι ναι καλά διάβασες! Η αρθρογραφία είναι το πάθος μου και τα κοινωνικά ευαίσθητα θέματα είναι challenges για μένα! 🖊📝 Welcome to my world & enjoy the ride!

No Comments Yet

Comments are closed

Το Pretty Dose
περιοδικό pretty dose

Περιοδικό για την μόδα, την ομορφιά, την ευεξία, την προσωπική φροντίδα, την διακόσμηση, τα ταξίδια και για όλα όσα μας κάνουν χαρούμενους!

Διευθύντρια & Υπεύθυνη Έκδοσης:
Χριστιάννα Πίτη

Ιδιοκτησία, Branding & Διαχείριση:
Leading Brands Agency