2021. Βράδυ στη Νέα Σμύρνη. Μια κοπέλα περπατά στο δρόμο, γυρνώντας σπίτι μετά από μια κουραστική μέρα. Βλέπει κάποιον μέσα στο σκοτάδι να την ακολουθεί. Τη λούζει κρύος ιδρώτας…φοβάται. ΕΙΝΑΙ ΜΟΝΗ.

2021 και ακόμα οι γυναίκες φοβούνται να περπατούν μόνες τους τα βράδια. Φοβούνται μήπως το φόρεμά τους είναι πρόσκληση βιασμού. Μήπως είναι πολύ κοντό, πολύ στενό, πολύ προκλητικό. Με τα κλειδιά πάντα στο χέρι σαν σιδερογροθιά, τα κρατούν σφιχτά μέχρι που τα δάχτυλά τους κοκκινίζουν. Το βήμα βιαστικό και αγχωμένο. Γροθιές σφιγμένες και ιδρωμένες. “Φτάνω…φτάνω…φτάνω σπίτι”.

Ευτυχώς υπάρχουν γυναίκες που φτάνουν εγκαίρως στο σπίτι. Δυστυχώς υπάρχουν άλλες που δεν φτάνουν. Για πόσο ακόμα θα φοβόμαστε να κυκλοφορούμε μόνες μας; Για πόσο ακόμα θα ζητάμε από φίλους να μας πηγαίνουν σπίτι; Για πόσο ακόμα δεν θα αισθανόμαστε ασφαλείς στους δρόμους;

Σήμερα ο επιδειξίας. Αύριο ο βιαστής. Μεθαύριο ποιος;

Είναι τόσα πολλά που πρέπει να ειπωθούν και να ακουστούν κι όμως τα στόματα είναι ραμμένα. Οι γυναικείες ζωές έχουν αξία. Κάθε γυναίκα που παρενοχλείται, βιάζεται ή δολοφονείται ΕΧΕΙ ΣΗΜΑΣΙΑ και υπάρχει θύτης. Αρνούμαστε να σκύψουμε το κεφάλι και να υποταχθούμε στη μοίρα μας, στο φόβο, σε ένα φαύλο κύκλο δίχως τελειωμό. “Ήταν το τέλειο παιδί, ο πιο καλός σύζυγος και οικογενειάρχης”, “το δικό μου παιδί είναι τέλειο, σπουδαγμένο, έχει τη δουλειά του και την σχέση του”, “εκπλήσσομαι, πέφτω από τα σύννεφα, είναι το καλύτερο παιδί σε όλη την Ελλάδα”. Λοιπόν, όχι, δεν ήταν το καλύτερο παιδί, ούτε και ο άριστος και καλός φοιτητής που νόμιζαν όλοι. Αυτά ήταν ένα προσωπείο, πολύ καλά προβαρισμένο και σερβιρισμένο. Και ναι, συμβαίνουν τέτοια και στις καλύτερες οικογένειες και στα μεγάλα τζάκια, γιατί εκπλησσόμαστε; Επειδή τελικά κάποιοι γονείς δεν γνώριζαν ποτέ τι κρύβει το παιδί τους πίσω από τις κλειστές πόρτες και το φαίνεσθαι;

Πού είναι η κοινωνία; Πού είναι η Πολιτεία και η αστυνομία; Και η δικαιοσύνη γιατί παίζει τυφλόμυγα; Για ποια ασφάλεια μιλάμε όταν ένα επιδειξίας κυκλοφορεί ξανά ελεύθερος μέχρι τη δίκη; Για ποια ισότητα και ισονομία κάνουμε λόγο όταν η συντριπτική πλειοψηφία των γυναικών φοβάται για την σωματική της ακεραιότητα και ενδεχομένως για την ίδια της τη ζωή;

Είναι κάποιες στιγμές που αναρωτιέσαι γιατί να συμβαίνουν αυτά; Τι δεν γίνεται σωστά μέσα στα σπίτια αυτών που επιτίθενται σε γυναίκες, που τις ακολουθούν, που τις φοβίζουν, που, που που. Τόσα περιστατικά σε τόσες λίγες ημέρες: ο επιδειξίας, η παρενόχληση αεροσυνοδού, ο βιασμός ενός μικρού κοριτσιού από το θετό της πατέρα. Ή ο γιαλός είναι στραβός ή στραβά αρμενίζουμε..

Η γενναία Δανάη Ακριβιάδου δεν έκρυψε το πρόσωπό της, κατήγγειλε, κυνήγησε το δράστη. Δεν είσαι μόνη. Γίνε σαν τη Δανάη. Οι γυναίκες είναι δυνατές και μπορούν. Ο φεμινισμός είναι εδώ και είναι αναγκαίος, όσο και αν ορισμένοι θεωρούν ότι δεν χρειάζεται γιατί “ζούμε το 2021 και έχουμε δημοκρατία”.

Το μότο δεν είναι “Προστατέψτε τις κόρες σας” αλλά “μορφώστε τους γιους σας”.

Καμία ανοχή στη βία και στο φόβο που νιώθουμε όταν περπατάμε μόνες. Κανένα ελαφρυντικό και καμία δικαιολογία!

 

Και τελικά τι είναι ο φεμινισμός & γιατί χρειάζεται;

Ο φεμινισμός είναι το κίνημα αυτό, που έχει ως στόχο να εξαλείψει την φυλετική ανισότητα και να εξασφαλίσει ίσες ευκαιρίες και δικαιώματα για τις γυναίκες. Και ακούμε συχνά “μα ποια ισότητα, υπάρχει ισότητα. Οι γυναίκες πλέον δουλεύουν, είναι οικονομικά ανεξάρτητες, ψηφίζουν και έχουν λόγο στην κοινωνία”. Μπλα μπλα μπλα. Είναι όντως έτσι τα πράγματα, έχει κερδηθεί όντως η πολυπόθητη ισότητα;

Η Ντέμπορα Κάμερον απαντάει:

“Τα παράπονα ότι ο φεμινισμός «το παράκανε» και ότι οι γυναίκες έχουν πια το «πάνω χέρι» μού θυμίζουν το ρητό «όταν είσαι προνομιούχος, η ισότητα μοιάζει με καταπίεση». Τα ντοκουμέντα και οι αριθμοί, βλέπετε, καταρρίπτουν τον ισχυρισμό ότι ο αγώνας για την ισότητα έχει κερδηθεί ήδη”.

Έτσι ακριβώς συμβαίνει. Η βιτρίνα για την δήθεν νίκη του φεμινισμού ακυρώνεται αυτόματα όταν οι γυναίκες φοβούνται να περπατήσουν στο δρόμο, να αθληθούν μόνες κάπου, να επιστρέψουν σπίτι σε έναν κακοποιητικό σύντροφο ή να πάνε στη δουλειά, γνωρίζοντας ότι το αφεντικό τους ή ένας συνάδερφος θα τις φέρει σε δύσκολη θέση, θα τις παρενοχλήσει, θα τις κάνει να νιώσουν σκουπίδι.

Κάποιοι κρύβονται πίσω από το επιχείρημα “οι γυναίκες είστε ήδη ίσες με τους άνδρες, έχετε τα ίδια δικαιώματα”. Και όσο κι αν αυτό ακούγεται όμορφο και δελεαστικό στη θεωρία, πρακτικά η πραγματικότητα απέχει πολύ. Τα στοιχεία των οικονομικών πόρων που κατέχουν γυναίκες, τα ποσοστά των κακοποιήσεων, των βιασμών και των γυναικοκτονιών επισημαίνουν το ακριβώς αντίθετο. Οι αναγκαστικοί γάμοι και οι γάμοι ανήλικων κοριτσιών σε πολλά μέρη του κόσμου, οι κλειτοριδεκτομές και το εμπόριο λευκής σαρκός δείχνουν ότι η ισότητα όχι απλά δεν έχει κερδηθεί, αλλά απέχει ακόμα πολύ από αυτή τη νίκη. Πώς μπορούμε, λοιπόν, να κάνουμε λόγο για ισότητα και ισονομία; Πώς μπορούμε να θεωρήσουμε ότι ο φεμινισμός είναι πλέον άχρηστος;

Πρέπει σε κάποια φάση να κατανοήσουμε ότι ο φεμινισμός δεν μισεί τους άνδρες, απλά υπερασπίζεται και διεκδικεί για τις γυναίκες. Ο φεμινισμός δεν αγνοεί τους άνδρες, δεν τους εύχεται να πεθάνουν και δεν θέλει το κακό τους, όπως λανθασμένα πιστεύουν πολλοί. Το μόνο για το οποίο παλεύει να εδραιώσει είναι η ίση μεταχείριση της γυναίκας, βασισμένος στα δικαιώματα που θεσπίζονται στο Σύνταγμα. Οι διακρίσεις, η σεξουαλική παρενόχληση, η ενδοοικογενειακή βία, η άδεια μητρότητας και οι μισθολογικές διακρίσεις είναι ορισμένες μάχες που προσπαθεί να κερδίσει ο φεμινισμός μέσα από τη δράση του.

Η προσπάθεια του φεμινισμού οφείλει να γίνει ακόμα πιο γνωστή, εντάσσοντας σε όλες τις σχολικές βαθμίδες μαθήματα που θα εκπαιδεύουν τα παιδιά πάνω στο ζήτημα της ισότητας των φύλων και του σεβασμού στο διαφορετικό. Η άγνοια για τέτοια ζωτικής σημασίας ζητήματα οδηγούν στη διαιώνιση του προβλήματος. Όσο περισσότερο μεγαλώνει και ψηλώνει ένα δέντρο, οι ρίζες του βαθαίνουν μέχρι που να μην μπορεί πια να ξεριζωθεί. Έτσι ακριβώς συμβαίνει και με την ισότητα των φύλων. Όσο αγνοούμε ορισμένα πράγματα, τόσο περισσότερο αδυνατούμε να τα αλλάξουμε.

Η κοινωνία δεν δύναται να γίνει καλύτερη και πιο ασφαλής για όλους εάν δεν προσπαθήσουμε να διδάξουμε και να μεταλαμπαδεύσουμε πολύτιμες γνώσεις σε ό,τι αφορά την ισότητα των δύο φύλων και ταυτόχρονα τον αλληλοσεβασμό. Ήδη πολλοί διάσημοι άνδρες του Hollywood (Daniel Radcliffe, Matt Damon, Mark Ruffalo, John Legend, Aaron Taylor-Johnson, Joseph Gordon-Levitt, Ryan Gosling, Tom Hardy, Forest Whitaker,  όπως και απλοί πολίτες, ιδιαίτερα παιδιά της νέας γενιάς, υποστηρίζουν το φεμινιστικό κίνημα, τις γυναίκες και την προσπάθειά τους. Ας γίνουμε περισσότεροι.

 

Πηγές

https://www.lifo.gr/culture/vivlio/syzitontas-me-tin-ntempora-kameron-ti-einai-feminismos-simera

https://www.thatslife.gr/culture-2/diasimoi-antres-feministes/

Σίσσυ Δημητρακίδου-Δημοσιογράφος

Καλησπέρα στην όμορφη παρέα του Pretty.dose! 💕 Είμαι η Σίσσυ και είμαι καλά! 💁🏻‍♀️ Έχω σπουδάσει Δημοσιογραφία στο ΑΠΘ 📺🎙 και ταυτόχρονα σπουδάζω για να γίνω τραγουδίστρια της όπερας! 🎤🎼 Ναι ναι καλά διάβασες! Η αρθρογραφία είναι το πάθος μου και τα κοινωνικά ευαίσθητα θέματα είναι challenges για μένα! 🖊📝 Welcome to my world & enjoy the ride!

No Comments Yet

Comments are closed

Το Pretty Dose
περιοδικό pretty dose

Περιοδικό για την μόδα, την ομορφιά, την ευεξία, την προσωπική φροντίδα, την διακόσμηση, τα ταξίδια και για όλα όσα μας κάνουν χαρούμενους!

Διευθύντρια & Υπεύθυνη Έκδοσης:
Χριστιάννα Πίτη

Ιδιοκτησία, Branding & Διαχείριση:
Leading Brands Agency

Αρέσει σε %d bloggers: