Υπάρχουν φάσεις στη ζωή μου που αισθάνομαι απόλυτα μπερδεμένη . Στιγμές που δεν θέλω να βγω από το σπίτι μου , δεν θέλω να συναναστραφώ με κόσμο , δεν θέλω να αναγκαστώ να δημιουργήσω τυχόν εξελίξεις στην ζωή μου . Υπάρχουν μέρες  που η πραγματικότητα με τρομάζει . Στιγμές που θέλω να ζήσω σε μια ρομαντική κομεντί . Ξέρεις να ξυπνήσω ένα πρωί πίνοντας καφέ στον 60ο όροφο ενός ουρανοξύστη  , να συναντήσω τον έρωτα της ζωής μου σε ένα βιβλιοπωλείο και να μην τον χάσω ποτέ (η έστω να τον ξαναβρώ 10 χρόνια αργότερα σε ένα καλοκαιρινό θέρετρο ) , να νιώσω πως για λίγο όλα είναι όμορφα , ιδανικά και κυρίως προδιαγεγραμενα. Όμορφη ψευδαίσθηση, το να πιστεύεις στο καλό . Και ακόμα ομορφότερη , το να πιστεύεις ότι θα έρθει σε εσένα.

Μπορεί αυτή να ήταν περίεργη εισαγωγή για ένα άρθρο . Αλλά πραγματικά ήταν οι πρώτες λέξεις που μπόρεσα να πληκτρολογήσω , έχοντας τελειώσει  μια κλασσική ρομαντική ταινία στο netflix . Δεν χρειάζεται να σου γράψω ποια , γιατί μου συμβαίνει πολύ συχνά τελευταία . Με απασχολεί γιατί η παρακολούθηση κάτι τόσο φαινομενικά “ανούσιου” και “ελαφρού” , έχει πλέον τόσο μεγάλη επιρροή στον τρόπο που σκέφτομαι . Βαθιά μέσα μου ξέρω γιατί , απλώς αρνούμαι να το παραδεχτώ .  Όχι δεν είναι ότι είμαι νέο “κοριτσάκι ” όπως θα έλεγε κανείς . Ούτε ότι με εντυπωσιάζουν τα φαντεζί ρούχα , τα ραντεβού υπερπαραγωγές και οι δηλώσεις αιώνιας αγάπης (καλά , αυτές ίσως λίγο!) . Είναι ότι έχω την ανάγκη να πιστέψω. Έχω την ανάγκη να πιστέψω σε αυτό . Στην αμοιβαία έλξη , στην προσπάθεια ,εκείνη που ξεπερνάει και λίγο την λογική , στον έρωτα ,στην αγάπη , στο άλλο μισό , στο  “για πάντα”.

Ξέρω ,πολλές από εσάς ίσως να το έχετε ζήσει αυτό και στην πραγματικότητα. Το ελπίζω  . Για  όλες μας το ελπίζω. Άλλες πάλι ίσως να μην ήμασταν τόσο τυχερές . Ίσως να μην το βρήκαμε ,να μην το ψάξαμε ,η ίσως να το είχαμε στα χέρια μας και να το αφήσαμε να φύγει . Η ίσως να ήθελε να φύγει μόνο του.   Αλλά αφήστε το αυτό, πονάει . Αυτό που θέλω να πω είναι ότι πολλές από εμάς στην δική μας κομεντί , δεν διαλέξαμε σωστά τον ρόλο μας . Στην δική μας κομεντί , δεν αισθανθήκαμε αρκετά πρωταγωνίστριες , αρκετά  όμορφες , αρκετά δυνατές , αρκετά επιθυμητές  , αρκετά “αρκετές “. Για να το θέσω πιο πεζά , ίσως η ερωτική μας ζωή δεν πήγε ως τώρα όπως θα θέλαμε.

Πολλές φορές σκέφτομαι αν φταίω εγώ που έχω νιώσει ελάχιστες φορές πλήρης από έναν έρωτα . Και πάντα καταλήγω ότι εν μέρει ναι ,μπορεί και να φταίω λιγάκι . Σε έναν κόσμο που η δέσμευση μας τρομάζει περισσότερο και από μια ασθένεια , το σεξ και η ικανοποίηση θεωρείται προτεραιότητα , και ο ρομαντισμός είναι πολύ ξεπερασμένος για να μας συγκινήσει , μάλλον χρειάζεται πολλά κότσια για να τολμήσεις να διεκδικήσεις τον έρωτα που σου αξίζει . Κότσια , που το παραδέχομαι ,πολλές φορές δεν είχα . Η που όταν τα είχα , μάλλον δεν ήταν αμοιβαίο.

Μπορεί και εσύ όπως και εγώ να έθεσες άλλες προτεραιότητες. Οι πολυπόθητες “εμπειρίες ” ,ξέρεις . Δεν λέω το περιστασιακό ,το έντονο ,το “χαλαρό ” έχει το ενδιαφέρον του . Και σε καμία περίπτωση δεν το κρίνω ,εξάλλου είμαι  ακατάλληλη για να το κάνω . Αλλά μερικές φορές ,σκέφτομαι αν εκτιμούσα τόσο αυτό το “ενδιαφέρον” η αν δεν τολμούσα να επενδύσω συναισθηματικά σε έναν άνθρωπο . Πολλές φορές αισθανόμαστε ότι αν πάμε με τα νερά του άλλου , αν αφήσουμε την κατάσταση να κυλήσει , αν δεν εκφραστούμε , αν συμβιβαστούμε με ο,τί εκείνος μας δίνει όλα θα είναι πιο εύκολα ,και δεν θα πληγωθούμε . Εξάλλου το έχουμε έτσι ; Είμαστε δυνατές . Η και όχι . Ίσως η δύναμη να κρύβεται στο να διεκδικούμε ότι ακριβώς μας αξίζει .

Εγώ κουράστηκα λοιπόν. Και πόνεσα .Και βαρέθηκα να πρωταγωνιστώ σε ταινίες που δεν έχουν αίσιο τέλος . Και αποφάσισα αυτή τη φορά , να γράψω εγώ το σενάριο . Αποφάσισα να πιστέψω. Να μην αρκεστώ σε ψίχουλα ,και να μην ” παίζω” σε ” ταινίες “που δεν με κάνουν να νιώθω πρωταγωνίστρια .Ίσως αυτό που βλέπουμε στην οθόνη να μπορεί να συμβεί . Πιο δύσκολα ,πιο σπάνια αλλά να μπορεί . Ίσως πρέπει να σε εμπνεύσει και εσένα. Ίσως πρέπει να το διεκδικήσεις και εσύ . Ίσως χρειάζεσαι μια αφορμή να ψάξεις τον έρωτα . Ίσως χρειάζεσαι μια ρομαντική κομεντί .Ίσως χρειαζέσαι να πας αύριο μια βόλτα , από το βιβλιοπωλείο της περιοχής σου.

Για τέλος θα κλείσω με κάτι πιο λογικό ,γιατί σε κούρασα με τις μεταφορές   μου . Αξίζεις πολλά . Όλες αξίζουμε . Αξίζουμε να αγαπήσουμε και να αγαπηθούμε .Αξίζουμε να ζήσουμε έναν έρωτα ειλικρινή και βαθύ , ακόμα και αν δεν είναι τόσο “κινηματογραφικός ” όσο περιέγραψα. Με την ευχή μου λοιπόν . Και αν ο έρωτας σου γίνει ποτέ ταινία , θα περιμένω τα credits !

Σοφία Γκατζού

Hello everyone! Είμαι η Σοφία, και μέσα από τα άρθρα μου προσπαθώ και εγώ να κάνω την καθημερινότητα σου λίγο πιο pretty! Συμβουλές, lifestyle , ψυχολογία, και γενικά ό,τι άλλο θέλω να μοιραστώ μαζί σου είναι μόνο εδώ!

No Comments Yet

Comments are closed

Το Pretty Dose
περιοδικό pretty dose

Περιοδικό για την μόδα, την ομορφιά, την ευεξία, την προσωπική φροντίδα, την διακόσμηση, τα ταξίδια και για όλα όσα μας κάνουν χαρούμενους!

Διευθύντρια & Υπεύθυνη Έκδοσης:
Χριστιάννα Πίτη

Ιδιοκτησία, Branding & Διαχείριση:
Leading Brands Agency

Αρέσει σε %d bloggers: