27 Ιανουαρίου 1945. Ημέρα τιμής και μνήμης για τους άτυχους ανθρώπους που δολοφονήθηκαν με τον πιο φρικτό τρόπο στο Άουσβιτς. 76 ολόκληρα χρόνια από τα αποτρόπαια εγκλήματα εις βάρος των Εβραίων αλλά και των Ρομά, η γενοκτονία των οποίων αποτελεί μία από τις πιο μελανές σελίδες στην ιστορία ολόκληρης της ανθρωπότητας. Άνδρες, γυναίκες και παιδιά όλων των ηλικιών μαρτύρησαν στη ναζιστική κόλαση του Άουσβιτς, το στρατόπεδο εξόντωσης ψυχών. Κρεματόρια, που έψηναν ζωντανούς ανθρώπους. δηλητηριώδη μπάνια, απαγχονισμοί, τουφεκισμοί και καταναγκαστική εργασία μέχρι θανάτου. Ουρλιαχτά, μετά μόνο καπνός και εκκωφαντική σιωπή…

Άουσβιτς: το μεγαλύτερο κέντρο στυγερών μαζικών δολοφονιών που γνώρισε η ανθρωπότητα. Εβραίοι, Ρομά, άτομα με αναπηρίες ακόμα και ομοφυλόφιλοι εκτελέστηκαν στην ενσάρκωση του κολαστηρίου επί γης. Βασανιστήρια, άθλιες συνθήκες διαβίωσης, εγκλεισμός ακόμα και διενέργεια ιατρικών πειραμάτων εις βάρος τον κρατούμενων και παρά τη θέλησή τους. Μία από τις γηραιότερες επιζήσασες του Άουσβιτς, η Εσθήρ Κοέν, περιγράφει τη φρίκη που έζησε όταν η οικογένειά της και η ίδια έγιναν επιβάτες στο «τρένο του θανάτου» για ένα ταξίδι δίχως επιστροφή.

«Είδα τελευταία φορά τους γονείς μου στη ράμπα στο Άουσβιτς, όπου μας χώρισαν. Θυμάμαι ότι καθώς απομακρύνονταν στην καρότσα ενός φορτηγού, φώναξε σε εμένα και την αδερφή μου: «Κορίτσια να διαφυλάξετε την τιμή σας» . Μία μέρα που μας κούρευε μια αιχμάλωτη, με ρώτησε τι απέγιναν οι γονείς μου. Της απάντησα πως δεν γνωρίζω και εκείνη μου είπε δείχνοντας τις φλόγες που έβγαιναν από τα κρεματόρια: να, εκεί καίγονται…» https://www.ethnos.gr/ellada/36513_martyries-apo-ta-stratopeda-sygkentrosis-pos-sothikame-apo-aoysbits

Άλλος ένας επιζών, ο Χάινς Κούνιο, περιγράφει πώς του χάραξαν τον αριθμό της ντροπής πριν να μεταφερθεί στο ναζιστικό κολαστήριο:

«Πριν να μεταφερθούμε στο στρατόπεδο υπήρχε ένας εκεί ειδικός ο οποίος σου χάραζε τον αριθμό σου. Ήταν δύο πένες, η μία πάνω στην άλλη. Η μία τρυπούσε το δέρμα και η άλλη έχυνε το μελάνι από πάνω. Ο αριθμός μου ήταν ο 109565…»https://tvxs.gr/news/san-simera/dyo-ellines-toy-olokaytomatos-perigrafoyn-tin-kolasi-toy-aoysbits

Το Άουσβιτς παρήγε θάνατο και μυρωδιά καμένης σάρκας πλανιόταν στον αέρα. Ο Ισαάκ Μιζάν θυμάται:

«Οι αιχμάλωτοι δε γνώριζαν για τα κρεματόρια και μύριζαν την τσίκνα και έλεγαν ότι οι Γερμανοί τρώνε καλά…Πολλές φορές όταν στεκόμασταν στο χώρο του προσκλητηρίου για να μας μετρήσουνε, έπεφταν στο κεφάλι μας νιφάδες στάχτη. Την έπιανες. Έβαζες το χεράκι σου έτσι και γέμιζε εδώ νιφάδες. Αυτές οι νιφάδες ήτανε η στάχτη των νεκρών»…https://tvxs.gr/news/san-simera/dyo-ellines-toy-olokaytomatos-perigrafoyn-tin-kolasi-toy-aoysbits

Μια περιγραφή που σου κόβει την ανάσα αποκαλύπτει την τραγική αλήθεια πίσω από το μοιραίο «μπάνιο», που αντί για νερό απελευθέρωνε δηλητηριώδες αέριο.

«Οι τοίχοι και οι πόρτες ήταν ματωμένες από τα χέρια που προσπαθούσαν να βρουν έξοδο να αναπνεύσουν. Το πιο συγκλονιστικό ήταν ότι συνήθως στην κορυφή των στοιβαγμένων πτωμάτων ήταν μωρά παιδιά που τα πετάγανε οι μανάδες επάνω μήπως μπορέσουν να αναπνεύσουν, αλλά  υπήρχαν και νέοι άνθρωποι, οι οποίοι ποδοπατούσαν τους πιο μεγάλους για να ανέβουν πιο ψηλά. Μετά από 10 λεπτά δεν υπήρχε κανείς»

Για να εξαφανιστεί κάθε είδος πειστηρίου για τα όσα πράττονταν εκεί, τα σώματα πήγαιναν στα κρεματόρια, δηλαδή του αποτεφρωτήρες ή πιο απλά, του φούρνους. Εκεί καίγονταν τα πάντα και καθαρίζονταν ενδελεχώς… Αντισημιτικές και ναζιστικές ενέργειες λάμβαναν χώρα καθημερινά, κεκλεισμένων των θυρών, κεκαλυμμένες από την παχιά ζοφερή σκιά του ναζισμού. Η δαιμονοποίηση ολόκληρων λαών και το περισσό μίσος για αυτούς σε συνδυασμό με τον ιδεολογικό μανδύα του ναζισμού είχαν ως αποτέλεσμα τον μαρτυρικό θάνατο τριών εκατομμυρίων Εβραίων, ενώ από το ζενίθ μέχρι το ναδίρ της Ναζιστικής Αυτοκρατορίας υπολογίζεται ότι θανατώθηκαν σχεδόν έξι εκατομμύρια Εβραίοι.

Κι όμως, μέσα από αυτή την κόλαση, υπήρχαν άνθρωποι που επιβίωσαν, χτυπημένοι από τις κακουχίες και τα μαρτυρικά βασανιστήρια που υπέστησαν. Ακόμα και στο Άουσβιτς, η ελπίδα πέθαινε πάντα τελευταία.

«Είχα μεγάλη πίστη στο θεό. Κάθε βράδυ τον παρακαλούσα. Από κει και πέρα τίποτε άλλο. Ήλπιζα. Όχι πίστευα, ήλπιζα»-Ισαάκ Μιζάν

Μία υπόσχεση και δύο λέξεις:

ΠΟΤΕ ΞΑΝΑ!

Σίσσυ Δημητρακίδου

Καλησπέρα στην όμορφη παρέα του Pretty.dose! 💕 Είμαι η Σίσσυ και είμαι καλά! 💁🏻‍♀️ Έχω σπουδάσει Δημοσιογραφία στο ΑΠΘ 📺🎙 και ταυτόχρονα σπουδάζω για να γίνω τραγουδίστρια της όπερας! 🎤🎼 Ναι ναι καλά διάβασες! Η αρθρογραφία είναι το πάθος μου και τα κοινωνικά ευαίσθητα θέματα είναι challenges για μένα! 🖊📝 Welcome to my world & enjoy the ride!

No Comments Yet

Comments are closed

Το Pretty Dose
περιοδικό pretty dose

Περιοδικό για την μόδα, την ομορφιά, την ευεξία, την προσωπική φροντίδα, την διακόσμηση, τα ταξίδια και για όλα όσα μας κάνουν χαρούμενους!

Διευθύντρια & Υπεύθυνη Έκδοσης:
Χριστιάννα Πίτη

Ιδιοκτησία, Branding & Διαχείριση:
Leading Brands Agency