Ένας εφιάλτης χωρίς τέλος…

Τρία χρόνια έχουν περάσει από την μεγάλη πυρκαγιά στο Μάτι και η ιστορία επαναλαμβάνεται. Μαύρες μέρες πέρασαν οι κάτοικοι της περιοχής αλλά και όλη η Ελλάδα. Προσευχόμασταν να ρίξει μία βροχή να σωθεί ότι είχε απομείνει αλλά εκείνες τις μέρες  δεν έπεσε ούτε σταγόνα. Μόνο όταν έσβησε, επιτέλους, η φωτιά έριξε καταιγίδα και ο φόβος συνεχίστηκε για πλημμύρες.

Η προσευχή όλων μας ήταν μία. Να μην ξανασυμβεί αυτό ΠΟΤΕ ΞΑΝΑ. Και όμως τρία χρόνια αργότερα η ιστορία επαναλαμβάνεται. Και μάλιστα σε μία χειρότερη εκδοχή του πρώτου περιστατικού. Ο τρόμος όλων μας έχει κορυφωθεί. Δύο χρόνια τώρα ζούμε καθημερινά με φόβο της ζωής μας. Από τον κορονοϊό στους σεισμούς και μετά η μισή χώρα έχει τυλιχτεί σε φλόγες.

Και οι ερωτήσεις πέφτουν βροχή. Ποιος είναι υπαίτιος για την κατάσταση; Υπάρχει κάποιος που οδήγησε τα πράγματα εδω;  Ή μήπως είναι η κλιματική αλλαγή; Ότι και να συμβαίνει ένα είναι το σίγουρο. Χιλιάδες άνθρωποι έμειναν στον δρόμο. Άπειρα ζώα κάηκαν ζωντανά γιατί εγκλωβίστηκαν στις φλόγες. Μεγάλες εκτάσεις δασικής περιοχής καταστράφηκαν. Πως θα πάρουν πίσω τις ζωές τους τόσοι άνθρωποι; Ποιος θα τους αποζημιώσει για όλη αυτή την καταστροφή; Που θα ζήσουν χιλιάδες οικογένειες με παιδιά που συναιρούνται με βασικό μισθό;

Η βοήθεια που δέχτηκαν πανελλαδικά ήταν μεγάλη. Τρόφιμα και είδη πρώτης ανάγκης μεταφέρονται καθημερινά για να βοηθήσουν και να διευκολύνουν την κατάσταση, σπίτια ανοίγουν και φιλοξενούν πυρόπληκτους αλλά απλά “χρυσώνεται το χάπι”. Οι ζωές των ανθρώπων δεν γυρνάνε πίσω.

Προσπαθούμε σαν κράτος να να προχωρήσουμε μπροστά και κάνουμε δέκα βήματα πίσω. Η ψυχολογική κατάσταση ενός ολόκληρου πλανήτη έχει διαλυθεί μετά την πανδημία τον τελευταίο καιρό και εκεί που παλεύουμε να πάρουμε πίσω την ζωή μας η φύση ξεκίνησε να “εκδικείται”. Λίγο πριν τελειώσουν όλα και ξεκινήσουμε να ζούμε, μέσα σε μία νύχτα ο ουρανός κοκκίνησε από τις φλόγες και κάτοικοι των περιοχών έφευγαν μέσα στους καπνούς, χωρίς να μπορούν να πάρουν τίποτα μαζί τους.

Και μέσα σε όλα δεν θα μπορούσε να λείπει η βία… Η βια ενάντια των γυναικών (και όχι μόνο) και οι γυναικοκτονιες. Κάθε μέρα ένα καινούργιο περιστατικό, κάθε μέρα ένας καινούργιος φόνος. Μια ακόμα γυναίκα στο χώμα. Χωρίς τύψεις, χωρίς ενοχές.

Και το ερώτημα παραμένει. Τι φταίει, τελικά, για όλα αυτά? Τι φταίει για όλη αυτήν την συμπεριφορά και ποτέ επιτέλους θα σταματήσει;

Ας ελπίσουμε όλα να αλλάξουν. Όλοι αυτοί οι άνθρωποι να πάρουν τις ζωές τους πίσω και να συνεχίσουν να ζουν όπως πριν.

 

 

Ελένη Βαδεβούλη

Γεια σας! Είμαι η Ελένη, απόφοιτος σχολής δημοσιογραφίας, και μέσα από το Pretty Dose μοιράζομαι μαζί σας πληροφορίες και απόψεις σχετικά με θέματα υγείας, πολιτισμού, αθλητισμού και όχι μόνο.

No Comments Yet

Comments are closed

Το Pretty Dose
περιοδικό pretty dose

Περιοδικό για την μόδα, την ομορφιά, την ευεξία, την προσωπική φροντίδα, την διακόσμηση, τα ταξίδια και για όλα όσα μας κάνουν χαρούμενους!

Διευθύντρια & Υπεύθυνη Έκδοσης:
Χριστιάννα Πίτη

Ιδιοκτησία, Branding & Διαχείριση:
Leading Brands Agency

Αρέσει σε %d bloggers: